2007/May/07

คิดว่าคงเป็น ฉากนี้ในเรื่องที่เป็นเหตุให้โดนแบน

มันก็โอเคนะในสายตาเรา หลายๆคนเค้าก็ไม่เห็นว่าอะไร

ไม่ได้อุบาศว์ ซะหน่อย ตะกี้เข้าไปเอาออกแระ เฮ้อ!! ปวดหัว -*-

เอาฉากมาเก็บไว้ที่นี่ล่ะกัน

เพลิงรัก ( Flame of love)



ร่างบางล้มลงนอนเตียงอ่อนนุ่ม เขยิบร่างหนีอย่างช้าๆ นัยน์ตาซุกซนตรึง ใบหน้าคมนิ่ง เพียงแค่ปลายนิ้วเรียวตวัดเรียกเขาเข้ามา ไฟปรารถนาในตัวชายหนุ่ม โหมกระพือ มากขึ้น หล่อนร้อนแรง ไม่ใช่แมวยั่วสวาทอย่างเดียว ยังยั่วประสาทให้เขาแทบคลั่งอยู่หลายครั้ง ร่างหนาใหญ่ถลาเข้ามาราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปมือใหญ่อันแข็งแรงกดทับตรึงข้อมือเรียวให้หยุดนิ่ง


คุณจะทำให้ผมคลั่งอยู่แล้ว...นะไหม ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่า เมื่อใบหน้าหวานส่งยิ้มกลับมาให้


ก็ทำซิคะ.......หรือว่าไม่ไหว เสียงใสเอ่ยท้าทาย เผยอริมฝีปากเล็กๆเย้ายวนชายหนุ่ม
รอยยิ้มลึกปรากฏบนมุมปากเขาต้องการหล่อนเหมือนที่หล่อนต้องการให้เขาปรนเปรอ ความสุขอยู่เสมอ


ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะจัดการปลดเปลื้องชุดนอนตัวบางออกจากร่างเล็ก
ระหว่างที่ ลิ้นอุ่นชื้นตวัดเกี่ยวพันปลายลิ้นเรียวเล็กอย่างดุดัน ความร้อนรุ่มค่อยๆทวีบทมากขึ้น ริมฝีปากร้อน เลื่อนต่ำตามแนวลำคอระหง เรื่อยไปจนถึงเนินอกอิ่ม กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะของการหายใจ ฝ่ามือใหญ่หนาคลึงเคล้นเนินอกอิ่มสลับกับไล้ปลายลิ้นร้อนผ่าวไปยังยอดปทุมถันคู่งามที่ชูชันแข็งรับลิ้นสากอย่างร้อนแรง


อื้อ......อ๊า....


เสียงครางดังขึ้นอย่างพอใจ ดวงตากลมโตปรือขึ้นมองชายหนุ่มหยาดเยิ้ม
มือบางดึงรั้งร่างชายหนุ่มในแนบชิดลงกับลำตัว พร้อมกับแอ่นกายเข้าหาชายหนุ่ม
เมื่อเขาเลื่อนหน้าลงต่ำมาที่หน้าท้องแบนราบพร้อมเริ่มรุกเร้าเนินสวาทอย่างหนักหน่วง
ลิ้นสากยังคงระรัว จ้วงจุ่มอยู่เช่นนั้นอย่างเนิ่นนาน ร่างบางสะท้านเกร็งไปทั้งตัว
สะโพกงามสั่นไหวไปมาดั่งใบไม้ต้องลมแรง ก่อนที่เรียวขางามจะถูกแยกออกแล้วพาดบนไหล่หนา ใบหน้าหวานแดงซ่านเอียงหลบไปมองโคมไฟข้างเตียงแทน เมื่อร่างกำยำและความเป็นชายกำลังคืบคลานเข้าหากลางลำตัวหล่อน. เสียงลมหายใจขาดหายเป็นช่วงๆ เขากดสะโพกหนาลงต่ำเรื่อยสองมือขยับเอวคอดกิ่วเข้าตาม


ไหม........ น้ำเสียงพร่าสั่นดังขึ้น พร้อมกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าหาหล่อนอย่างรุนแรง
ตามไฟรักที่ร้อนระอุภายในกาย เสียงสอดประสานกระทบดังเป็นจังหวะ
ใบหน้างดงามกำลังบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านที่เขามอบให้ ขาเรียวยาวไขว้แน่นแนบกับแผ่นหลังแกร่ง ก่อนที่เขาจะผ่อนจังหวะลง... จงใจทรมานหญิงสาวให้ทุรนทุราย


..ศาส!!.......หล่อนเอ่ยขึ้นอย่างขัดใจ ดวงตากลมโตมองค้อนชายหนุ่มที่จู่ก็หยุดค้างกลางคัน


ทำไมครับ.. เขากระตุกยิ้ม


เร็วๆ....ค่ะแพรไหมบอกอย่างลืมอาย อยากให้เขาทะยาน นำพาหล่อนไปถึงฝั่งฝันเสียที
เพราะตอนนี้อารมณ์หล่อนมันพลุกพล่านไปทั่วเนื้อสาวเกินกว่าจะกู่กลับ


อะไรนะ.....เขาแกล้งถาม เอียงใบหูเล็กลงน้อย พลางมองหญิงสาวที่ทำหน้าเหมือนใจจะขาดให้ได้ที่เขาไม่ยอมสนองตอบ


ฮึ!เจ้าเล่ห์นักนะ!! ทำเองก็ได้!!
พูดแล้วตรงเข้าผลักแผงอกกว้างออกลงไปนอนแทนที่อย่างรวดเร็ว
ก่อนเหยียดยิ้ม เมื่อตนได้ขึ้นมาเป็นฝ่ายคุมเกมส์เขา


ศาสตราเงยใบหน้าขึ้นมามองหญิงสาว ไม่เพียงสัมผัสที่หล่อนเริ่มรุกเร้าเขาเท่านั้น
แต่รอยยิ้มเล็กๆที่เชิญชวนของหล่อน แววตาใสซื่อที่มองปราดลงมา มันช่างเขย่าหัวใจเขาแทบหยุดเต้นหล่อนเองก็รู้สึกตื่นเต้น อย่างบอกไม่ถูก เมื่อได้เห็นสีหน้าทุรุนทุรายของคนตัวใหญ่


เสียงเตียงดังสะเทือนอีกครั้ง เรียวขางามแนบสะโพกชายหนุ่มไว้ ก่อนจะขยับสะโพกกลมขึ้นลงอย่างช้าๆก่อนจะแรงขึ้น ตามความปรารถนาในกาย ที่ไม่อาจจะฉุดรั้งได้อีก เสียงหวานครางกระเส่าอย่างหรรษา


........ศาส....


ชายหนุ่มได้แต่นอนกัดฟันแน่นไปกับลีลาของแมวสาวพราวเสน่ห์ มือหนาให้ความช่วยเหลือหล่อนโดยจับเอวคอดกิ่วรับแรงที่ถาโถมที่หนักแน่นของหล่อน ร่างบางเริ่มเกร็งสะท้าน ผมยาวดำขลับสยายพลิ้วสะบัดกระจุยกระจาย ปกดวงหน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยเลือดสูบฉีดที่แผ่ซ่านภายในกาย


อื้อ...........ไหม.....
เสียงใสหวีดร้องดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับหยาดอารมณ์ของชายหนุ่มที่เข้าสู่เรือนร่างหล่อน
ก่อนจะซบร่างทับชายหนุ่ม หอบเสียงแห้ง เหงื่อไหลโทรมไปทั่วร่างขาวนวล


เขาค่อยๆจับร่างบอบบางที่อ่อนแรงพลิกลงนอนข้างๆ


ผมรักคุณนะไหม....
เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยชิดข้างใบหูเล็ก ดวงตาสีนิลทอประกายวับตัดแสงไฟสีเหลืองอ่อนข้างหัวเตียง พรมจูบเบาๆบนหน้าผากชื้น ก่อนที่เขากลับมาดำเนินเกมส์รุกอีกครั้ง
อากาศภายในคืนนี้แม้ จะเย็นสบาย แต่ความเร่าร้อนกายสองหนุ่มสาวนั้นลุกโชนเกินกว่า
สายฝนที่เย็นวาบจะดับไฟรักในใจทั้งคู่ลงได้ เสียงครวญครางยังคงดังแล้วครั้งเล่า ล่วงเลยจนเข้าสู่เวลาเช้า..


แสงแดดอ่อนๆสีส้มทอง พาดผ่านมาทางกระจกบานใสที่มีรอยหยดน้ำแห้งเกาะเป็นวงเล็กๆเสียงนาฬิกาปลุกเรือนเล็กดังขึ้น ปลุกเตือนชายหนุ่มทุกเช้า ให้เตรียมพร้อมเริ่มงานวันใหม่ชายหนุ่มหรี่ตาขึ้นมาเนืองๆมองร่างนุ่มที่หลับตาพริ้มในวงแขน เขากับหล่อนเพิ่งพักศึกสวาทเพียงไม่กี่ชั่วโมงนี้เอง ไม่ใช่ว่าเขาเหนื่อยจนไม่อยากลุกไปทำงาน แต่เพราะหญิงสาวที่นอนเคียงข้าง ทำให้เขา


ไม่อยากจะไปทำงานมันซะดื้อๆ อยากจะอยู่ต่อ หยุดพักสักวันล่ะกัน.....ศาสตรานึกในใจ
เปลือกตาเข้มคมปิดลงพร้อมกับกระชับวงแขนอีกครั้ง


เวลา 11.45 น.


ร่างสูงใหญ่เดินหาววอดๆ ลงมาตามขั้นบันได แม้ว่าจะอาบน้ำไล่ความมึนงงในร่างกาย เขาก็ยังไม่รู้สึกกระปรี้กระเปร่าเท่าที่ควร อาจเพราะบรรยากาศเช้านี้ยังคงอึมครึม เมฆหนาสีเทาลอยจับตัวกันเป็นกลุ่มก้อนใหญ่ ก่อนปราดร่างเข้ามากอดหญิงสาวที่อุ้มแมวเหมียวของศัตรูตัวฉกาจเดินไปมาอย่างอารมณ์ดี


ศาส....


คุณหนีลงมาแบบนี้อีกแล้วนะ


วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคะ
แพรไหมเลี่ยงตอบ หันไปหยอกเล่นกับสัตว์เลี้ยงในมือ กลบเกลื่อนสีหน้าที่แดงจัด กับเรื่องเมื่อคืนที่หล่อนนึกขึ้นมาก็แทบอยากจะหาปี๊บมาคลุมหัวหนีเขาให้รู้แล้วรู้รอด


วันนี้ผมอยากพัก......อยู่กับแมวสาวตัวนี้
เสียงทุ้มกระซิบชิดข้างหูหญิงสาว ไล้นิ้วมือไปตามแก้มเนียนระเรื่อจนเข้มขึ้น


แมวที่ไหน ไหมไม่ใช่แมวนะ อยากอยู่กับแมวก็เอาเจ้าไวท์ไปเลย ไหมจะไปเตรียมอาหาร...
เสียงใสเอ่ยเบาๆ ยื่นลูกแมวในมือส่งให้ชายหนุ่มรับไป


หึหึ!! แล้วเมื่อคืนแมวสาวที่ไหนน๊า...ทั้งข่วน....ทั้งอ้อนผมทั้งคืน


ศาสตราพูดยิ้มๆ สายตาทอดยาวตามร่างบางที่รีบจ้ำอ้าวหลบเขาไปในครัว


กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวผัดกระเพราไข่ดาวแบบง่ายๆ โชยคลุ้งไปทั่วห้องครัว ชายหนุ่มทิ้งร่างเอนหลังอิงโซฟาต้นแขนข้างหนึ่งวางเหยียดบนพนัก นัยน์ตาคมกริบ เหลือบมองลูกแมวพันธ์เปอร์เซียขนอ่อนนุ่มพลิ้วขึ้นเบาๆ มันนั่งมองเขาตาแป๋ว ปลายจมูกเล็กๆสีชมพูอ่อน ฟุดฟิดรับรู้ถึงกลิ่นอาหารที่ลอยผ่านมา


หิวล่ะซิ เขาก้มหน้าลงมาใกล้เจ้าไวท์ที่ส่งเสียงร้อง เมี้ยวๆ เอียงหัวเหมือนรับรู้ในสิ่งที่เขาพูด
ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ กับความน่ารักของมัน ศาสตราค่อยๆจับไวท์อุ้มขึ้น เดินไปหาแพรไหมในครัว ลืมไปว่ามันเป็นของ พฤกษ์ชาติ คนที่เขาไม่พึงปรารถนาที่จะเห็นหน้า และรังเกียจมากที่สุด..


....ศาส..เข้ามาทำไมคะ เดี๋ยวกลิ่นอาหารติดเสื้อผ้าหรอก
แพรไหมว่า ในมือตักผัดกระเพราะลงจานเซรามิกสีเขียวอ่อนข้างเคาน์เตอร์


มาหาแม่แมวไง

สิ้นเสียงห้าว ไวท์ร้องทักดัง เมี้ยวววว ยาวๆ ราวกับเห็นพ้องต้องกับศาสตรา

ว่าหล่อนคือแม่แมว


เจ้าไวท์ มาเมี้ยวอะไรอีก ให้กินไปแล้วนี่เรา หิวอีกแล้วเหรอ
หล่อนทำเสียงดุ เข่นเขี้ยวใส่อย่างหมั่นไส้ แล้วหยิบนมจืดข้างตู้เย็นที่หล่อนมักจะดื่มในตอนเช้ามาเทใส่ถ้วยหลุมใบเล็กให้ เจ้าไวท์กิน สองหนุ่มสาวยืนมองลูกแมวตัวเล็กอย่างเอ็นดู มันเชื่องแถมยังขี้อ้อนเหมือนเด็กๆอีก


มือหนาลูบคาง มองครุ่นคิดบางอย่าง ก่อนโพล่งออกมาผมอยากมีลูกจังเลยไหม....
เล่นเอาคนข้างกายหน้าร้อนวาบ ยืนตัวชาไปพักใหญ่


ทานข้าวเถอะกันเถอะค่ะ! ศาส...ไหมหิวแล้ว
แพรไหมเลี่ยงบทสนทนาให้หยุดเช่นนั้นก่อนที่เขาจะคิดอะไรเลยเถิดไปอีก ในเมื่อความสัมพันธ์ของหล่อนกับเขา ยังไม่ชี้ชัดว่ามัน...คืออะไรหล่อนอยู่ในฐานะไหน คนรัก คนแก้เหงาชั่วครั้งชั่วคราว ที่รอวันเขาโละทิ้ง หล่อนต้องทำทุกวิถีทางในการที่จะป้องกันตัวเองให้มากที่สุด ไม่อยากผูกมักโดยใช้ เลือดเนื้อไขที่เกิดจากความคึกคะนองของเขาอีกนัยหนึ่ง หล่อนยังมีภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จดั่งที่หวัง แต่สิ่งที่หล่อนตั้งใจจะทำนั้น อาจจะทำให้เขาเกลียดจารึกชื่อหล่อนไปจนตายก็ได้....


สายวันนี้เอง ธีรภัทรกำลังนั่งหัวเสีย หมุนเก้าอี้หนาไปมา ไม่ใช่เพราะถูกชญาดากวนประสาทกลับ แต่เพราะว่าหล่อนเกิดไม่สบาย ไม่มาฝึกงาน บรรยากาศมันเวิ้งว้างอย่างบอกไม่ถูก จากข่าวที่ได้ยินมาเหมือนว่าหล่อนจะเป็นไข้หวัด นอนซมอยู่ที่บ้าน
อยากไปดูอาการหญิงสาว แต่ความที่เป็นคนฟอร์มจัด จะรู้สึกเสียหน้าถ้าไปแบบไม่มีมาด เลยต้องเป็นแบบนี้...


มาเยี่ยม... เสียงธีรภัทรฝึกพูดซักซ้อมประโยคที่จะเอ่ยกับหญิงสาว เมื่อเจอหน้า
พร้อมกับถือกระเช้าผลไม้ที่เขาซื้อมาตั้งแต่ตอนเช้าที่ทราบข่าว วางบนโต๊ะทำงานหนาเบาๆ เสมือนว่าตอนนี้กำลังอยู่ที่บ้านหญิงสาว


ไม่ๆ ห้วนไป. .


เป็นยังไงบ้าง ....เชียร์ เขาลองเก๊กหน้านิ่ง ทำเสียงขรึมเลียนแบบศาสตรา
แต่แล้วก็ต้องส่ายหน้าอีกครั้ง มันไม่เข้าท่าเอาเสียเลย


ฮัลโหลเบบี๋ นอนซมนานแบบนี้ ไม่ทราบว่ามีคนดูแลรึยังครับ..


ชายหนุ่มยิ้มเล็กๆ อย่างพอใจ กับประโยคล่าสุด นี่ล่ะเข้ากับตัวเขาที่สุด
ไม่ต้องแสร้ง แกล้งเป็นคนอื่น นึกแล้วมือหนาจับกระเช้าหวายขนาดใหญ่ออกไปทันที


เพียงไม่กี่ฮึดใจ รถสปอร์ตเปิดประทุนสีขาวตัดกับป้ายแดง ตอง 4 (ธร 4444) ของธีรภัทรก็แล่นตรงเข้า คฤหาสน์ เลิศอัมพรพิศาล รั้วอัลลอยด์สูงใหญ่ เปิดต้อนรับชายหนุ่มอย่างอัตโนมัติร่างสูงใหญ่ก้าวลงจากรถ ในเสื้อเชิ้ตสีขาวอ่อน กางเกงขายาวดำ
เขาไม่ค่อยจะสวมสูท แต่งตัวเนียบเหมือนศาสตราเท่าไหร่ นอกจากจะต้องออกงานสำคัญๆ


เนื่องจากสภาพอากาศเมืองไทยร้อน ถึงจะอยู่ในห้องแอร์ตลอดเขาก็ไม่ชอบอยู่ดี
เมื่อมีเนคไทยาวมาผูกติดลำคอ ซึ่งไม่ได้ช่วยอะไรเลย แค่ดูดี กระดุมแขนเสื้อก็ต้องติดให้รีบร้อยอีกเขารู้สึกว่ามันน่าอึดอัด เขาคิดเช่นนั้น


สายตาคมกวาดมองไปรอบตัวบ้าน ดูเหมือนว่าบ้านจะเงียบๆ โรงจอดรถโล่ง เหลือว่างเว้นไปสองคัน คันแรกนั่นเขาเดาได้เลยว่าคือบิดาหญิงสาวแน่นอน เพราะมากี่ที เขาไม่เคยจะเจอ ดร. โชคชัย เลยสักครั้ง คันทีสองเขาขอภาวนาให้เป็นคุณหญิงตรีดาว มารดา จอมบังการของหล่อน ไม่อยู่ เพื่อที่จะได้เข้าไปเยี่ยมอย่างสบายใจ ไม่มีสายตาแหลมคมของตรีดาวจิกมอง ให้รู้สึกหดหู่


ธีรภัทรยิ้มกระหยิ่ม รีบเดินลิ่วเข้าในบ้าน เหลียวมองซ้ายขวาหาคนที่จะพาเขาไปหาหญิงสาวจะให้เดินตามหาเองคงจะเสียมารยาทน่าดู ห้องหับก็ใช่ว่ามีน้อยๆ


อ้าว คุณคนหล่อ สวัสดีค่ะ มาหา คุณหนูเหรอคะ
เสียงสดใสของ สาวใช้ นามว่า พริ้ง ทักขึ้น พลางบิดม้วนตัว เมื่อเจอธีรภัทรยิ้มหวานเข้าให้


อืม ไม่มีคนอยู่เหรอ? ทำไมบ้านเงียบจังธีรภัทรถามเสียงนุ่ม ยื่นกระเช้าผลไม้ให้หญิงสาวรับ


อ๋อ คุณท่านออกไปทำงานตั้งแต่ไก่โห่ ส่วนคุณผู้หญิงก็เพิ่งออกไปเมื่อ2ชั่วโมงก่อน มีแต่คุณหนูนอนอยู่ด้านบน
พริ้งบอก พลางชี้มือไปชั้นบน


เยส!!! แม่หล่อนไม่อยู่......
ธีรภัทรกำมือว่างๆอีกข้างทำท่ากระทุ้งศอกเข้าหาตัวเองเหมือนนักฟุตบอลยิงประตูเข้า แล้วถามต่อ


ให้ฉันขึ้นไปดูได้มั้ย....


อุ้ย....คุณไม่ได้หรอกค่ะ.....


พริ้งพูดห้าม แต่สายตานั้นกลับมองตามธนบัตรสีม่วงที่ธีรภัทรหยิบขึ้นมากวัดแกว่ง
ไปมาเหมือนลูกตุ้มนาฬิกาที่แขวนข้างผนัง เขามักต้องใช้ลูกไม้นี้ประจำ แต่ดูท่าวันนี้ แม่สาวใช้บ้านเลิศอัมพรจะไม่ยอมปล่อยเขาขึ้นไปหาง่ายๆ เพราะกว่าที่ธีรภัทรจะได้ขึ้นไป เขาต้องเสียเงินไปเกือบ 5พัน
แลกกับการขึ้นไปดูอาการหญิงสาว


ตกลงไม่เอา!!


พอเห็นธีรภัทรยักไหล่ ทำท่าจะเก็บเงิน พริ้งรีบจีบปากจีบคอ คว้าเงินฟ่อนใหญ่ในมือธีรภัทร
มาเหน็บเข้าที่เอวผ้าถุงทันที


เอาก็ได้ค่ะ เห็นแก่คุณนะคะ....เนี่ย....ห้องคุณหนูอยู่ริมขวาสุด รีบๆขึ้นไปนะคะ เดี๋ยวคุณผู้หญิงมา


ร่างสูงรีบเร่งฝีเท้าไปบันไดชั้นบน นึกในใจกว่าจะได้ขึ้นมา ต้องมาผ่านด่านจ่ายเงินอีก
ขนาดคนรับใช้ยังจะเค็มปี๋ยิ่งกว่าเกลือสินเทา ถ้าขืนมีแต่งงาน แล้วต้องผ่านประตูเงินประตูทองกั้น โดยคนบ้านนี้ มีหวังหมดตัวแหงๆ


แต่....บ้านนี้คงจะรับไอ้หม่อมหน้าจืด เป็นเขยแน่ อย่างเขาคงจะไม่ใช่ เพราะขนาดแม่หล่อนยังไม่สนับสนุน


ตัวชญาดาเองยังไม่อยากจะมองหน้าเขา เจอกันไม่ทำเมิน ก็ตะวาดไล่ ธีรภัทรสะท้อนถอนใจอยู่ลึกๆ เอื้อมมือหมุนลูกบิดสีทองมันเงา


แกร้ก!


เขาค่อยเลียบร่างลงข้างเตียงนุ่มสีขาวสะอาดตา มีเสาผ้าม่านบางๆเข้าคู่กัน อยู่ตรงมุมเตียงทั้ง 4 ขาสิ่งแรกที่สะดุดตาคงจะเป็นกรอบรูปสีแดง ที่มีรูปหล่อนยืนยิ้มข้างศาสตรา สีหน้าสดใสเปี่ยมล้นด้วยความสุข


....คงจะรักมันมากซินะ....


ธีรภัทรพึมพำเบาๆ กลับมาสนใจคนตรงหน้าแทน ใบหน้าหล่อนแดงร้อนรุ่มไปด้วยพิษไข้
มือบางทับวางที่หน้าอก เสียงหายใจผ่อนออกแผ่วๆ เขาค่อยๆทาบหลังมืออังบนหน้าผากบางดูอาการตัวยังร้อนอยู่ คงจะไม่มีแรงลุกขึ้นมาท้าฝีปากกับเขาแน่


เปลือกตาคู่สวยปรือขึ้นช้าๆ เมื่อฝ่ามือหนาอันอุ่นลูบโค้งไปตามใบหน้าหล่อน แม้จะง่วงเพราะฤทธิ์ยาแต่สัมผัสที่ได้รับ มันทำให้หล่อนอยากจะลืมตาขึ้นมามองคนตรงหน้า ด้วยความหวังว่าเขาคือ ศาสตรา..


......อาจจะเป็น....พี่ศาส.......


หญิงสาวยกมือเรียวบางขึ้นมาจับมือชายหนุ่มไว้ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโรย


พี่ศาส....เหรอคะ ขนตายาวกระพริบหรี่มองใบหน้าอีกฝ่าย ภาพในความคิดว่าเป็นคนที่หล่อนต้องการเจอในยามนี้กลับเป็น คู่อริหล่อน นั่งหน้าเสีย ที่ถูกหญิงสาวเรียกขานเป็นชื่อนี้อีก


มาทำไม!! ไปให้พ้นเสียงแหบแห้งของชญาดาแหวขึ้น


มาดูเบบี๋ นอนซมแบบนี้ ไม่มีคนดูแล น่าฉงฉาน....


ธีรภัทรกล้ำกลืนฝืนใจตอบไปอย่างกวนๆ กอดตุ๊กตาหมูอ้วนที่หญิงสาวปาใส่ ข่มอารมณ์น้อยใจไว้


มาเบบี๋ บ้าอะไร กลับบ้านนายไปเลยนะ ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย
พูดจบ พลิกร่างนอนหันหลังให้เขา ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงหนีอย่างรำคาญใจ
แต่ถูกเขาเดินตามมานั่งอีกฝั่งจนได้


ไม่อยากเห็นหน้าผม แต่ผมอยากเห็นหน้าคุณแววตาคมคมนิ่ง มองหล่อนจริงจัง


พูดไม่รู้หรือไง... ชญาดาชักน้ำเสียงเข้ม คำพูดธีรภัทร นั้นไม่ได้ทำให้หล่อนเกิดพิศวาสในตัวเขาขึ้นมาเลยฟังแล้ว รู้สึกสะอิดสะเอียน อยากจะอ้วกไปกับคำน้ำเน่าที่เขาสรรหาขึ้นมา


ไม่รู้ล่ะ ผมยังไม่ไป นั่นยาวางอยู่ ทำไมไม่กิน
เขาว่า เหลือบมอง ถาดยากับแก้วน้ำทรงสูงที่ตรงโด่อยู่ข้างเตียง


ไม่มีอารมณ์ หญิงสาวตอบสั้นๆ ทำหน้าเอือมระอา ที่เขาเข้ามาจุ้นจ้าน


กินยานี่ต้องมีอารมณ์ด้วยเหรอ เอ...หรือว่าให้ผมช่วย....
ธีรภัทรกระเซ้าเสียงต่ำ ลูบต้นแขนนุ่มเชิญชวน


ไม่!!ต้อง! ฉันกินเองได้ และนายควรจะออกจากห้องฉันไปซะที ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมของนาย ที่ฉันจะต้องทำตามคำสั่ง เชิญ!


อ้อ ลืมไปว่า! รอไอ้ศาส กับไอ้จืด มาหา จะให้เขาป้อนยาซิท่า
ชญาดาชักนึกเคืองกับการประชดประชันของชายหนุ่ม จึงตอกกลับไปว่า


ใช่!!ฉันอยากให้พี่ศาสมาหา อยากได้พี่ชายมาคอยดูแลอยู่ใกล้ ๆ แต่ฉันไม่ต้องการคนอย่างนาย รู้ไว้ซะ!!


เชียร์..... ธีรภัทรอ้าปากค้าง ทำตาปริบๆรับคำเสียดแทงหัวใจ


อีกอย่าง...ฉันขอถามจริงๆเถอะ นายว่างมากหรือไง ถึงชอบยุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉัน นายต้องการอะไรกันแน่.......

ริมฝีปากหนาเม้มแน่น แล้วเอ่ย คุณไม่รู้เลยเหรอว่าผมต้องการอะไร.....


ฉันไม่ใช่พระเจ้านี่ย่ะ จะไปตรัสรู้ได้ไงล่ะ ว่านายคิดอะไร?
ชญาดาตอบตวัดหางตาใส่ ชายหนุ่มที่วางท่า จะพูดก็ไม่พูดซะที


เปิดใจซิ แล้วคุณจะรู้ว่าผม.......


เสียงทุ้มนุ่มกลืนหายไป กับเสียงประตูห้องที่ถูกคนภายนอกผลักเข้ามาทั้งสองหันขวับไปมองพร้อมกัน


..........มาขัดจังหวะ อีกแล้วนะไอ้จืด ไอ้มารหัวใจ..........


ร่างสูงก้าวเข้ามาพร้อมชายวัยกลางคนที่เป็นแพทย์ประจำตระกูลเขา ม.ร.ว ศุภลักษณ์ ลดตัวลงนั่งข้างขอบเตียง ตรงข้ามกับธีรภัทร แล้วเอื้อมมือหมายจะมาสัมผัส หญิงสาว แต่ถูกธีรภัทรปัดเข้าให้


ไม่ต้องแตะ!!!


แค่แตะเฉยๆไม่ติดไข้หรอกครับ

ม.ร.ว ศุภลักษณ์เอ่ยอย่างสุภาพ เพราะคิดว่า ธีรภัทรคงจะห่วงว่าจะติดไข้กัน
ยิ้มละมุนให้สาวน้อยตรงหน้า ชญาดายิ้มจางๆตอบรับ

ธีรภัทรเริ่มนั่งไม่ติด เหมือนมีไฟโชติช่วงแผดเผาไปทั้งร่าง ทั้งอิจฉาที่เห็นชายหนุ่มผู้มาใหม่เหนือกว่าทั้งหวง รอยยิ้มของหญิงสาวที่เขาน่าเป็นผู้สมควรจะได้รับกลับเป็นอีกฝ่าย โดยที่เขาเองทำได้แค่มอง เก็บความคับแค้นไว้ในใจ.....

เดี๋ยวให้หมอตรวจหน่อยนะครับ เชียร์

โถ่ พี่ชาย เชียร์ไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย เอาหมอมาทำไมกันคะ

Comment

Comment:

Tweet


<a href="http://qqojbaxuucrwxzq.com">pjlmdgdupktgpru</a> http://nkllgviijurphnq.com [url=http://smntqzbmqszawmo.com]hcskasfipvicwvf[/url]
#22 by rtzvrmjqau (94.102.52.87) At 2010-06-14 02:30,
oh_md_goy@hotmail.com
Fighting na ka
#20 by (202.91.19.245) At 2008-03-21 08:29,
อ่ะ... แอบเซฟหน้าเว็บไว้ ว่าจะมาอ่าน พอจะเริ่มอ่านไหงง๊านเนี่ย ไม่จริ๊งงง >[]<~

อยากอ่านง่ะ เอาลงบล๊อคนี้เลยได้มั้ยตะเอง *0*
#19 by newbie (125.27.14.218) At 2008-03-20 22:53,
ลงเรื่องนี้ให้อีกรอบได้ใหมคะเข้าไปอ่านในdek-dไม่ทันอะค่ะ รบกวนนะคะ
googgig_13@hotmail.combig smile
#18 by gig (118.174.187.210) At 2008-03-20 09:51,
ชอบมากๆเลยเรื่องเรื่องเนี้ยอ่ะ


สู้ๆนะ จะเป็นกะลังไจไห้มีตอนต่อไปเรื่องๆ
#17 by .. (124.122.203.133) At 2008-02-09 13:08,
sad smile
#16 by Cheery Princess (◕‿◕) At 2007-12-12 16:12,
ม่านเหนน่าโดนแบนเยยอ่ะ เราว่าไม่น่าโดนแบนนะ
#14 by -*- (125.24.49.82) At 2007-10-26 22:46,
มันก็แรงอยู่นะ แต่สำหรับเราก็โอเคอ่ะ แต่บอร์ดนั้นมัน ฌด็กดี ไง อ่านะ

งั้นเราก็เดกเลวอ่ะดิ -*-
#13 by เงา (210.246.145.5 /192.168.53.32) At 2007-06-28 18:13,
ฮ่าๆชอบๆ อยากให้พี่ มีฉากแบบนั้นเยอะๆยาวๆ เอาให้อ่านแล้วเหวอไปข้างนึงเลย ก๊ากๆๆ
#12 by NaNa== (124.121.74.221) At 2007-06-11 20:03,
ผมว่าแค่นี้มันก็โอเคแล้วนะครับ ไม่น่าจะโดนแบนเลย 555+
#11 by AeKung (203.118.105.96) At 2007-05-10 13:20,
อย่าลืมซิค่ะว่านั้นบอร์ดเด็กดี
ส่วนข้าเจ้าบ่ช่ายเด็กดี เลยตามมาอ่าน เอิ๊กๆๆๆ
#10 by merzzy (58.9.29.70) At 2007-05-10 00:47,
เห่อๆ ยังดีนะมาลงหั้ยอ่านในนี้ ก้องงๆอยู่ว่า ไหมอายอะไร 55+
ก้อไม่น่าเกลียดเท่าไรนะ ไม่รู้สิ เรว่าปกติ รึเราหื่นก้อไม่รู้ -..-
#9 by =!_!= (58.8.171.144) At 2007-05-09 21:59,
นั่นซิคะ แงๆ เชียร์รี่ล่ะ เซ็ง!!
#8 by Cheery Princess (◕‿◕) At 2007-05-09 08:46,
ง่า งง เราไปอ่านตั้งแต่ในบอร์ดเด็กดีแล้ว
ไม่คิดเลยว่าจะติดเรต แถมเรื่องอื่นยิ่งกว่ายังไม่ติด งงเลยอ่ะ
ก็ดีนิคะ ไม่เห็นจาน่าเรียดตรงไหนเลยนะมาก็เป็นสีสันของการแต่งนิยายอีก แบบที่ทำให้นิยายเรื่องนี้มีสีสันเพิ่มมากขึ้น ไม่ต้องเสียใจนะคะเชอร์รี่เพราะมา แพรวจาติดตามนิยายนี้ไปเรื่อยๆๆคะ ส่วนความคิดที่ว่าติดเรทเหรอป่าว สำหรับแพรวไม่นะคะไม่น่าจะโดนแบนด้วยซ้ำ สู้ๆๆนะคะ
#6 by แพรว (203.114.97.107) At 2007-05-08 21:12,
สู้ใหม่นะเชียรรี่ สำหรับพี่นะคิดว่าไม่น่าจะแบนนะ 55 แต่ช่างเหอะต่างคนต่างความคิดเนอะ
#5 by wa (203.150.193.32) At 2007-05-08 17:46,
นั่นสิ่ ไม่เห็นน่าเกลียดเลย>O< เรื่องอื่นหื่นกว่าเยอะ>^< พี่เนี่ยไปที่ไหนสิงที่นั่นที่นั่นก็ต้องสวยตลอดเลยนะ- -++ อิจฉาง่ะ
#4 by ซารีน่า (124.120.15.70) At 2007-05-08 17:33,
ก็น่าให้งง ซิคะ นี่มันฉากตอนที่ 20 กว่า ไม่ใช่นิยายเรทนะ 20กว่าตอน เพิ่งมีฉากแบบนี้เอง
#2 by Cheery Princess (◕‿◕) At 2007-05-07 16:22,
เพิ่งมาอ่านครั้งแรก งงครับ เหอ ๆ ดูท่าจะเป็นเรื่องที่ติดเรทนะเนี่ย
#1 by renkung At 2007-05-07 06:55,